Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Μα πάντα σ' έχω

Η ακροελπίδα της αυγής
της πιο μεγάλης μουσικής
τραγούδι
που τις ψυχές ενώνει
κι άλλες τις χαλά

Του ακρονείρου το φιλί
του πιο τυχαίου αστεριού
τραγούδι
τα χέρια του απλώνει
σ'αγγίζει και γελά

Μυστικά φωνάζει
ανταριάζει, δεν μιλά
στ' άγγιγμα σου αλλάζει
η τόση ερημιά
με σκιάζει.
σ' έχω εδώ κι εκεί,
μα πάντα σ' έχω.

αΘηνά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου