Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Απουσία - Πάμπλο Νερούδα

Μόλις σε άφησα,
έρχεσαι μαζί μου, κρυστάλλινη
ή τρεμάμενη,
ή ανήσυχη, πληγωμένη από μένα
ή ξέχειλη από έρωτα,
καθώς τα μάτια σου
σφαλίζονται πάνω στο δώρο της ζωής
που αδιάκοπα σου αφήνω.

Αγάπη μου,
συναντηθήκαμε
διψασμένοι και
ήπιαμε όλο το νερό και το αίμα,
βρεθήκαμε
πεινασμένοι
και δαγκωθήκαμε
όπως δαγκώνει η φωτιά,
αφήνοντας πάνω μας πληγές.

Αλλά περίμενέ με,
φύλαξέ μου τη γλύκα σου.
Εγώ θα σου δώσω
κι ένα τριαντάφυλλο.


2 σχόλια:

  1. Αθηνά, Αθηνά, Αθηνά,

    Ξύνεις πληγές τώρα, αλλά σε συγχωρώ γιατί ο Νερούδα είναι μακράν από τους αγαπημένους μου!!! Τώρα θέλω λίγη μουσική κι ένα ποτό...

    Να έχεις μια πανέμορφη Νύχτα! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. O Νερούδα έχει αυτή την..άφεση αμαρτιών. Όπως έχει κι αυτή τον έντεχνο τρόπο να μιλάει μέσα μας κ ως εκ τούτου να ξύνει πληγές.
    Στην υγειά σου λοιπόν το ποτό, να έχεις κ εσύ μια ανώδυνη κ γλυκιά νύχτα...
    Φιλιά πολλά φίλε μου!
    αΘηνά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή