Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

D.A.D.

 Embrace another fall - Robert Plant

She waved at me with her tiny little hands
Her hair were starry, her eyes negro black
She put down on my feet a twig of jasmines
Their scent immediately bombarded my heart
Her galactic smile got me in a new orbit-love

And then the prophet came.
I saw my face in the reflection of his eyes, soaked in the color of a lagoon,
and it was calm, clear and full, like a full moon

He was here and not here too
Britain, Turkey, Patras, Athens, Athena.
Goddesses, mother tongue, democracy, morals, rituals of love.
"The wind is changing, I'll say it. When this hot southwest wind blows, Livas I shall call
It's not just an omen, it's the end lies ahead."
"But there is no end. There is no death. There is no god, for god is Love."

His skin, an untrodden sandy land
His lips shipwrecks twins
His inglorious love story's end, engraved on his yellowed eye pages
"We call them 'wo-man', since from their wo-mbs becomes the man.
And man, is the root of evil, not woman
A woman in order to grow and bloom, she needs respect and love, otherwise she becomes unfaithful. Like mine."

His daughter perched in my lap seeking for a mom
His little son, with his winged curls,
embraces my bare legs and embellishes them with jasmine blossoms,
while their father sings the hymn of salvation.

To Aussie, Daniel and David

D.A.D. 

Moυ έγνεψε με τα μικροσκοπικά χεράκια 
Τα μαλλιά της έναστρα, νέγρικα τα μάτια της 
Απόθεσε στα πόδια μου ένα κλωνάρι γιασεμιά
Το άρωμά τους μου βομβάρδισε αμέσως την καρδιά 
Το γαλαξιακό της χαμόγελο μ' έβαλε σε νέα τροχιά 
Κι ύστερα ήρθε  ο ραψωδός.
Είδα το πρόσωπό μου στην αντανάκλαση των ματιών του, βρεγμένα στο χρώμα μιας λιμνοθάλασσας,
και ήταν ήρεμο, γεμάτο, καθαρό, πανσέληνο.

Βρισκόταν εδώ κι αλλού.
Βρετανία, Τουρκία, Πάτρα, Αθήνα, Αθηνά. 
Θεότητες, γλώσσα, δημοκρατία, ηθική, ιεροτελεστίες αγάπης. 
"Ο άνεμος αλλάζει, θα στο πω. Όταν φυσάει αυτός ο καυτός νοτιοδυτικός αέρας, Λίβα θα στον πω, 
δεν είναι  μόνο οιωνός,  είναι το τέλος προ των πυλών"
"Αλλά δεν υπάρχει τέλος. Δεν  υπάρχει θάνατος. Δεν υπάρχει θεός, γιατί η Αγάπη είν' ο θεός." 

Το δέρμα του απάτητη αμμουδερή στεριά 
Τα χείλη του δίδυμα τσακισμένα σκαριά
Το άδοξο τέλος της αγάπης του, 
χαραγμένο στις κιτρινισμένες σελίδες των ματιών του
"Τις φωνάζουμε 'γυναίκα' γιατί απ' την μήτρα τους γεννήθηκε ο άντρας
Ο άντρας είναι η πηγή του κακού, όχι η γυναίκα 
Η γυναίκα για να μεγαλώσει και ν' ανθίσει, χρειάζεται αγάπη και σεβασμό, αλλιώς γίνεται άπιστη. Σαν τη δική μου. "
Η κόρη του κουρνιασμένη στην αγκαλιά μου, αναζητώντας μια Μητέρα 
Ο μικρός του γιος, με τις φτερωτές του μπούκλες, αγκαλιάζει τα γυμνά μου πόδια και τα στολίζει με άνθη γιασεμιού,
καθώς ο πατέρας τους τραγουδά τον ύμνο της σωτηρίας.

Στην  Aussie, τον Daniel και τον David

αΘηνά.