Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Barefoot

Imogen Heap - Hallelujah

«Δες» είπες, κι έδειξες χάμω,
«Ολόκληρος ο πολιτισμός μας,
ένα ζευγάρι παπούτσια.
Κι όλη η ελευθερία μας,
ένα ζευγάρι παπούτσια στο χέρι.
Όλη μας η ελευθερία, 
δυο πέλματα γυμνά. 
Ανένταχτα, απροσάρμοστα, σκληρά.»

«Σώνει και καλά να χωρέσουν τα πόδια μας 
σ' ένα ζευγάρι παπούτσια.
Κι όσο μεγαλώνουμε αλλάζουμε νούμερα.
36, 38, 41. 
Η ανάγκη μας γι' αριθμητική,
πιο μεγάλη από οποιαδήποτε άλλη.»

Μόνο γυμνός επιστρέφεις. 
Το ξέρεις. 
(Όμως ξοδεύεσαι ντυμένος).

«Κι όλου του κόσμου η αλήθεια, 
δυο σώματα, γυμνά ιδρωμένα, 
κάποια καλοκαιρινή βραδιά.»

Η αλήθεια πουλήθηκε.
Πλαγιάζοντας δίπλα στο ψέμα.
Ακροβατεί παραδομένη.
Ρημάζει το ένα έχω μετά το άλλο.

«Δεν μου 'μαθε κανείς αυτά που πρέπει. 
Εκείνα πρέπει να τα μάθω μόνη.»
Πρέπει.
Πρέπει.
Πρέπει.
Πρωτοφανής προέκταση Προκρούστη.
Προσεχής προωθημένη προπαγάνδα.


Μόνη μας ελευθερία ο Έρωτας.
Και του φοράμε παπούτσια.
Αθλητικά.
Να τρέξει, όσο πιο γρήγορα μπορεί.
Να φύγει μακριά μας.

αΘηνά.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου