Τα δάση των άλλων ή η κενότητα της φυγής

♫ Extreme ways - Moby

Καμιά φορά χρειάζεσαι ένα ξέφωτο απ' τα δάση των άλλων
Μα είν' η κενότητα της φυγής που σ' αποθαρρύνει.
Κάθε φυγή ενέχει μια κενότητα
Ένα πλοίο της γραμμής αδειανό από επιβάτες
που κάνει μονάχα για το πλήρωμα την άδεια διαδρομή.
Κάθε κενότητα σφαδάζει μια φυγή
Αιμορραγείς κάθε που μένεις δίχως λόγο.

Διασχίζεις τα πλουτώνια δάση των άλλων
Ψηλαφώντας στα τυφλά το κενό
Στον ωκεανό του ερέβους δεν υπάρχουν δρόμοι.
Έχει απαρνηθεί ρότες και μονοπάτια η κενότητα,
δύνανται να σ' οδηγήσουν κάπου, βλέπεις
Κι αυτό θα ΄ταν από μερους της,
απερισκεψία τρομερή
Θα 'χανε κάθε της νόημα
Αν έβρισκες κατά τύχη μέσα στη νύχτα
κάποιο άστρο πλοηγό.

Άγριο το ρετσίνι στα δάση των άλλων
Kολλάει γερά,
Αναπόφευκτα.

Γνωρίζουν στ' αλήθεια μόνο
οι υλοτόμοι οι μοναχικοί
που έχουν χρόνια ξοδέψει σε τούτα τ' αδιέξοδα δάση
κι η ύπαρξη τους βρωμοκοπάει ουίσκι κι υπεκφυγή.
Ίσως κι οι λύκοι του Κενταύρου να 'χουν κάτι ψιλιαστεί.

Αμείλικτη η κενότητα της φυγής
Πολύ πειστική μεσ' την ανυπαρξία της
Σε ξεγελάει το τίποτά της.
Μετά από λίγο παύεις να το αισθάνεσαι
Πώς να αισθανθείς στ' αλήθεια το τίποτα ;
Μοναδικό της ταλέντο,
που παύει λίγο λίγο να σ' απασχολεί.

αΘηνά.

Άμπωτη

Μπόρα εν αιθρία
Πού ήσουν και μούσκεψες έτσι,
ως την αγωνία ;
Λάμπεις σαν δάκρυ στον ήλιο
Στέκεις μπροστά μου ολόγιομος,
Ακόρεστη η γύμνια στο βλέμμα

Δεν ήμασταν παρά μια πίστα βήματα,
τυχαία σκορπισμένα
που αγνοούσαν πως θα ενωθούν.
Δεν ήσουν παρά μόνο ένας ακόμη άγγελος
Μέσα στην πλήρη ανυπαρξία των αγγέλων.
Σκίρτησες άνοιξη κι έγινες καλοκαίρι
Ήμουν στη λήθη κι έφερες αιώνια λιακάδα.
Σε γνώρισα στο μισοσκόταδο
και δεν έπαψες από τότε να ξημερώνεις

Μια αγκαλιά, ερωτική φυλακή
Μια πράξη χορευτική, αμαρτία άλικη
Κλαίνε τις χαμένες μέρες -
Τις νύχτες που χάσαμε χώρια ο ένας απ' τον άλλον.
Μια βόλτα ως την άκρη της θάλασσας
Ως τα παλάτια τα στητά του Ποσειδώνα,
που αιώνες τα προσκυνούν τα πέλαγα.

Μια κίνηση παλίνδρομη.
Ένα αργεντίνικο tango.
Παλίρροια τα χέρια σου,
Άμπωτη τ' άρωμά σου
Αμέτρητα βράδια κοιμόσουν πλάι μου
και μου 'λειπες,
Γιατί δεν είχα ακούσει ακόμη,
την αστρική μουσική σου

Στην παρουσία σου εκπληρώνεις
τη δίψα μου
Θα 'θελα τόσο να θυμάσαι
τις αστραπές που πλάσαμε.
Μην γίνουμε αλεξικέραυνα του θέρους.

Μπόρα εν αιθρία εσύ κι εγώ.

αΘηνά.

Sleep talk

♫ [So come on Love, draw your swords, shoot me to the ground]

Στάσου, με πονάς
Λέξεις μπήγουν τα νύχια τους στα μπράτσα μου
Πόσο αφελής είμαι
Νόμιζα πως εσύ θα καταλάβαινες.
Τί δηλητήριο τ' αστέρια απόψε
Πόσο αφελής είμαι

Σβήνεις τσιγάρα πάνω μου
Βάλσαμο στα λόγια οι καύτρες.
Τί όμορφα τα μάτια σου 
Τί θάλασσες μου ζητάνε
Πώς ν' αντισταθώ σε τόση θάλασσα ;
Τί μπλε τα μάτια σου
Τί μεθυσμένα τα δικά μου

Λιώσε την αδυναμία μου, πάτα την κάτω
Τί κόκκινο το κρασί
Τί φαρμάκι
Άλλη μια φορά
Άλλη μια φορά
Κοίταξε τις φλέβες μου
Τί μπλε και κόκκινο
Να πάρει!
Τί αρμονία το δηλητήριο
Τί ηδονή

Κι άλλη μια φορά
Μηδενίζω πάλι.
Τί χρυσαφένια η στάχτη σου,
τα μαλλιά σου.
Τί αφελής που είμαι
Τί αδίστακτος ο ενεστώτας,
τί απρόσιτος ο μέλλοντας.

Κάνω να φύγω,
Τί άχρηστα τα πόδια μου
Τί κόκκινα τα μαλλιά μου
Όλο κρασί
οι σκέψεις μου,
Όλο εσύ.
 
Κάνεις τόσο σαματά σαν φεύγεις
Καβαλάς τον εγωισμό σου και χάνεσαι στο κίτρινο φως
Τί ψύχρα απόψε,
Τί τρύπια η αγκαλιά σου.

αΘηνά.

Μessα

άκου αυτό

Βρίσκω μέσα μου φθινόπωρα.
Σκόρπια από 'δω κι από κει,
ρούχα πεταμένα στο πάτωμα.

Παίζει κι αυτό το κομμάτι· 
δεν μ' αφήνει να σκεφτώ τίποτα, πέρα από 'σένα.
Τα χείλη σου.

Χθες, νομίζω πέθανα στο μπάνιο.
Ηλεκτροπληξία. Άφησα ανοιχτό το θερμοσίφωνο.
Η τελευταία σκέψη μου, ήταν τ' όνομά σου.

Συμμάζεψε λίγο, σε παρακαλώ.
Tώρα που πέθανα, δεν την μπορώ την ακαταστασία.

αΘηνά.

Crosswords

♫ Dance Of  Lilies - Alexander Embert

Είναι που θέλω να μάθω για σένα όσο περισσότερα μπορώ
κι είσαι κι εσύ που δεν ρωτάς ποτέ
που δεν θες να μάθεις τίποτα για μένα
Τί μουσική ακούω τα βράδια
Πώς πίνω τον καφέ μου
Αν τρώω πρωινό
Είναι κι αυτές οι μονολεκτικές απαντήσεις,
που δεν το θέλω-
μα με κουράζουν.
Κι ύστερα, νυστάζεις γρήγορα
Αυτό.
Με τρομοκρατεί όταν νυστάζεις.
Φοβάμαι όσα θα δεις στον ύπνο σου
Κι έπειτα δεν ξέρω ούτε πως πίνεις τον καφέ σου
Δεν μπορείς ν' απαντήσεις μ' ένα ναι σ' αυτό, σωστά ;

Θυμίζεις ταξίδι.
Απ' αυτά τα μακρινά,
ξέρεις, κρύος καραβίσιος καφές, ολονυχτία.
Στραπατσάρεται ο σβέρκος στην πολυθρόνα
Κι είσαι σταυρόλεξο στο χέρι,
απ' αυτά που δεν μπόρεσα ποτέ μου
να λύσω
Σκανδιναβικό.
Έξι μήνες σούρουπο,
Δεν σου παίρνω λέξη.
Μυστήριο σέλας, βορεινό.

Σε κάποια άλλη χώρα είναι πρωί.
Μεσημέρι...
Μα όχι εδώ,
εδώ μόνο σούρουπο.
Δεν νυχτώνει.
Δεν ξημερώνει.
Εδώ δεν ξεμουδιάζει το λυκόφως
Δεν ανασταίνεται η νύχτα
ούτε δακρύζουν οι βροχές που κουβαλάει
Εδώ, μόνο στατικές αναμονές
και μονόπρακτες σιωπές.

[Ελλείψει σιγουριάς... Γράμματα έντεκα.
Κενά αμέτρητα.]

αΘηνά.

.

If you go away - Emiliana Torini

[Να νιώθω την ανάσα σου στο λαιμό μου και να 'σαι το πρώτο πράγμα που θα αισθάνομαι καθώς θα ξυπνάω, το πρώτο πράγμα που θ' αντικρίζω μόλις ανοίγω τα θολά μου μάτια και να σκαλώνω όταν αντικρίζω την ομορφιά σου και να σκαλώνω όταν σκέφτομαι πως σκέφτεσαι κάτι άλλο απ' αυτό που λες και να εκνευρίζεσαι όταν σ' αμφισβητώ και να εκνευρίζεσαι όταν δεν σε πιστεύω. Και να σ' ακούω να μιλάς, να ενθουσιάζομαι όταν χαίρεσαι, ν' αναστατώνομαι όταν μ' αγγίζεις, κι όταν είσαι δίπλα μου να σκέφτομαι συνεχώς πόσο ταιριάζεις εκεί και πως δε θα μπορούσες να ήσουν κάπου αλλού και να συγκλονίζομαι όταν τραγουδάς, και να θέλω να τραγουδάς μόνο για μένα και να σκέφτομαι πόσο εγωιστικό είναι αυτό και να εξιτάρομαι όταν χαϊδεύεις το χέρι μου και δαγκώνεις το λαιμό μου κι ας πονάω καμιά φορά και να κρυώνω μακριά σου και να ζεσταίνομαι δίπλα σου και να βλέπω τον κόσμο μέσα στα μάτια σου, ίδιο και διαφορετικό, και ν' απαντάς σ' όλες μου τις απορίες και ταυτόχρονα να τις αφήνεις όλες μετέωρες. Και να θέλω να περπατήσω μαζί σου κάθε εκατοστό αυτής της πόλης, να σε φιλήσω σε κάθε γωνιά της, χωρίς να με νοιάζει κανένας και τίποτα, κάθε δευτερόλεπτο της κάθε μέρας, κι αυτό που μόλις σκέφτηκα να μου φαίνεται λίγο, και ξαφνικά να θέλω να γυρίσω μαζί σου ολόκληρο τον κόσμο, και να παιδεύομαι όταν είσαι μακριά, να μην μπορώ να κλείσω μάτι, να ξενυχτάω στις στιγμές μας, να επαναλαμβάνω τις μουσικές που είσαι εσύ στο κεφάλι μου, να στριφογυρίζω ψηλαφώντας τα σεντόνια για να νιώσω το σώμα σου, και να σε βλέπω στον ύπνο μου και να ξυπνάω χωρίς να ξέρω τί είναι αλήθεια και τί ψέμα και να μου λείπεις όταν είσαι δίπλα μου και να μου λείπεις απέραντα όταν δεν είσαι και να βρίζω τον εαυτό μου για όλ' αυτά που θα μπορούσα να είχα κάνει αλλιώς και να φοβάμαι για το μέλλον, μα να μην μπορώ, έστω και για ένα ασήμαντο λεπτό, να το σκεφτώ με την απουσία σου.]

αΘηνά.