Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Ονειρεύτηκα

Σε είδα πάλι στον ύπνο μου χθες.
Είχες καιρό να έρθεις.
Είχες φύγει μα θα 'ρχοσουν λέει.

Και φερόσουν όπως πρίν.
Όλα ήταν όπως πριν.
Μα οι άλλοι ανησυχούσαν.
Έλεγαν πως δεν θα 'πρεπε,
να 'ρχεσαι.
Πως δεν γινόταν έτσι.
Και πως κινδύνευα.

Πώς ήταν δυνατόν να κινδυνεύω
από σένα ;
Δεν ήταν.
Προσπάθησα να τους εξηγήσω.
Μα οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν...

Κι ύστερα έγινες άλλη.
Κοιμόσουν μέσα σε σκυλόσπιτο,
σαν μωρό παιδί.
Σου χάιδεψα το μαγουλο.
Ανασάλεψες.
Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.
Συγγνώμη.

Κι ύστερα έψαχνα τα γράμματα
για να σχηματίσω τα λόγια
που θα 'σου λεγα.
Λειψά ήταν.
Είναι λίγα τα γράμματα.
Δεν αρκούν γι' αυτά
που θέλω να σου πώ.
Κοιμήσου, κοιμήσου πάλι.

Σ'αγαπώ και μου λείπεις ανείπωτα πολύ.

αΘηνά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου