Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Στην ανέμη τυλιγμένη

Μέσα στα μάτια σου την είδα ν'ανεβαίνει
και της κρατούσαν οι αγγέλοι συντροφιά
τα λαβωμένα και σπασμένα τους φτερά,
στο πάτωμ' άγγιζαν και παίρνανε φωτιά

Μα είν' η καρδιά μου στην ανέμη τυλιγμένη
Και να πετάξει δεν μπορεί για να σε βρει
Απ' το μασούρι μονό η ανάσα ξαποσταίνει
και περιμένει να φανείς για να κρυφτεί

Αν η ψυχή σου μένει μόνη σαν βραδιάζει
κι είναι αδύναμη ν' αντέξει στο βυθό
δέσε την δίπλα μου να τυλιχτεί στ' αγιάζι
να της ανοίξω την καρδιά μου να της πώ,
Σ'αγαπώ, Σ'αγαπώ.

Μεγάλη νύχτα πληγωμένες συνειδήσεις
και ασυνάρτητες κουβέντες στις ειδήσεις
το βαρέθηκα το ανιαρό μου εγώ,
μα να ξεφύγω απ' τον πάτο δεν μπορώ

Μα είν' η καρδιά μου στην ανέμη τυλιγμένη
στα παραμύθια καρτεράει ν' αφεθεί
στου Ροβινσώνα την πατρίδα φορτωμένη
με τα ειδύλλια του πόθου μόνο ζει.


αΘηνά.

2 σχόλια:

  1. Σε ανακάλυψα λίγο τυχαία είναι η αλήθεια, αλλά χαίρομαι γι' αυτό! Γράφεις πολύ ωραία και παραξενεύομαι που δεν έχεις σχόλια! Εγώ πάντως θα σε διαβάζω από εδώ και πέρα.

    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έσπερε σ'ευχαριστώ πολύ! πολύ ενθαρρυντικά τα λόγια σου, θα χαρώ πολύ να λαμβάνω σχόλια σου!
    Θα τα λέμε από δω και πέρα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή