Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Άστρο αναδυόμενο

Από δω κάτω φαινόσουν
σαν άστρο αναδυόμενο
σε σκοτεινό καμβά,
σαν πελώριο χαμόγελο
σε χείλη ακύμαντα
σαν ελαφρί αγέρι, φίλντισι,
στη νηνεμία της συμφοράς

Κι από κεί ψηλά,
με ναύτη έμοιάζες
ντυμένο ελληνικά,
μ' αναδυόμενη  ομορφιά
απ' του αφρού τα κύματα,
με κομήτη, πυροτεχνημα.

Κι από 'δω κοντά,
οπτασία θύμιζες,
το μυαλό μου τύλιγες
σ' ονείρατα βαθιά,
τη δίνη μου κατεύναζες
με κρυσταλλινα φιλιά
μ' αλλοτινά νυχτέρια,
γαλάζια Σάββατα.

Τις Κυριακές γινόσουν έρωτας
κι άναβες της πορφύρας
όλα τα χρώματα,
εκλαιγες τ' αρχαία κεκτημένα στα πατώματα,
κι αναλωνόσουν να μιλάς
στ'  αρώματα των λουλουδιών
τ' απογέμα σαν έσβηνε
του ήλιου το φως

Αφουγκραζόσουν τα λόγια του μπάτη
και τα φθινόπωρα άγγιζες του κυκλώνα το μάτι
μεσ' τα πεσμένα φύλλα και τα λασπόνερα.
Στα χέρια του Μάη ανάμεσα στα λιόδεντρα
είπες πως θα 'φευγες για μέρη αλλιώτικα
μ' ακόμα εδώ σ' ακούω τα ξημερώματα
να μετράς ηλιοβασιλέματα  στις όχθες του Αιγαίου
που κείτονται ξεβρασμένοι πόθοι και μυστικά.

Δίπλα μου στο κρεβάτι να σ' έχω
πρίγκιπα του έρωτα,
με τα μαρμάρινα φτερά
και τα κατάμαυρα μαλλιά
σαν μεσημέρι μ' αρώματα,
ξέγνοιαστα χρώματα,
παιχνίδια στη θάλασσα
και μεγάλα φεγγάρια αυγουστιάτικα.

© Copyright Αθηνά Ιερομνήμων αΘηνά.

2 σχόλια:

  1. Ονείρατα
    Αφρισμένα κύματα
    Λέξεις και βήματα
    Σ' ακρονείρου ενθυμήματα

    Ερωτήματα...;
    ...Έρωτος νήματα...

    Απολαυστικότατο Αθηνά! Την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γειά σου Έσπερε, πολύ όμορφα τα λόγια σου...
    Σ' ευχαριστώ για το σχόλιό σου!
    Καλό βράδυ να έχεις!

    αΘηνά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή